Categorieën
Beeldende kunst

Kennismaking Kempische Kunstenaar Anita Fleerackers

We stellen vanuit Kortsluiting graag beeldhouwer en schilder Anita Fleerackers voor van Gierle, die met abstracte, betoverende beelden met prachtige soms gouden dan weer bordeaux patina de continenten veroverde. En tevens trouw bleef aan de Kempen zowel als mentor aan haar 4 kleinkinderen. Ze experimenteert recentelijk met moderne technieken voor het veroveren van nieuwe artistieke horizonten.

***

Wie ben jij? Waar woon je en is dat je thuisstreek? Is er een verschil tussen waar je woont en waar je je thuis voelt?

Mijn moeder gaf me de naam Anita, mijn vader gaf me de naam Fleerackers, ja ik ben een Fleerackers, dochter van Peer Sas (in de volksmond). Vijf broers en vijf zussen, een kroostrijk gezin noemde dat toen. Geboren in Tielen (Kasterlee) nabij de watermolen.

Sinds 1980 woon ik in Gierle (Lille) , mijn grote liefde gevolgd en dicht bij zijn werk (melkerij De Gier ) gaan wonen, wij waren toen al heel ecologisch ingesteld.

Hier voel ik me thuis, de aarde geurt er hetzelfde als in Tielen, de sterren fonkelen hetzelfde, de maan straalt s ’nacht hetzelfde, en de zon is er warmer dan toen in Tielen, maar dat kan ook aan de opwarming van de aarde liggen! En de mensen sluiten je in hun hart net als in Tielen.

Natuurgeweld//sfeerbeeld//Gierle// fotograaf//Anita Fleerackers

Heeft je thuisstreek of de Kempen je geïnspireerd? En hoe?

Wat me telkens weer inspireert is wat de natuur aanreikt, de geur van grond in de ochtend, paarden die dartelen in de wei, koeien die na een winterperiode op stal terug van hun vrijheid genieten buiten, een woeste stier die geen nabijheid tolereert.

De kleur van de natuur verrast me nog dagelijks. De vele tinten van blauw, grijs, rood oranje dit wanneer de zon haar kleurige dekentje opzij gooit s’ochtends en zich toedekt met haar kleurig dekentje s’avonds.

Vogels en bloemen , vooral nu tijdens de covid ben ik meer buiten dan binnen, werken in de tuin of gewoon genieten, nadenken, evalueren, positief blijven en uitkijken naar….

Sfeerbeeld Manege Gierle//Google//Fotograaf Anita Fleerackers

Hoe beschrijf je je kunst?

Met mijn beelden wil ik mensen laten genieten, genieten van de beweging die in mijn leven passeert. De kortstondige beweging van dans, Tango of Flamenco, een kortstondige beweging van een dartel paard, een te dolle stier. De kracht of de sierlijkheid vastzetten in klei, meestal zeer minimalistisch, soms iets meer maar meestal met minder. De kijker laten voelen waar het om gaat, de essentie, de beweging, het karakter.

In mijn schilderijen voer ik mensen mee naar een wereld vol kleur, impressies van de ochtendlucht, memories van kleuren in de natuur, herfst of uitbundige zomers, prille lentekleuren of koele winterkleuren. Je ruikt als het ware de natuur.

Foto// Detail abstract werk “Memories” olie op Antwerps linnen, 140cmx140cm , van Anita

Wanneer voelde je de passie om dingen te maken en vanaf wanneer kreeg die passie richting?

Reeds als kind voelde ik de passie om iets met aarde te doen, met de toen aangevoerde klei ,die diende voor het funderen van de nieuwe betonweg in onze straat, heb ik menig potje en asbakje gemaakt? Ik ging de hompen klei wassen in de rivier de AA nabij de watermolen. Daarna vormde ik potjes en asbakjes en liet ze drogen, ze hebben jaren op de vensterbank gestaan bij mijn ouders.

Toen reeds was de kunstwereld een wereld die me deed dromen. Hippoliet De Clerck,  familie langs vaders zijde  was directeur aan de kunstacademie in Mol. Af en toe, bv bij begrafenissen kwamen wij in contact met hem en de commentaren van mijn vader en zijn zussen achteraf spraken me steeds tot verbeelding, ik voelde een ongelooflijke vrijheid en begreep niet wat daar slecht aan zou kunnen zijn.

Sfeerbeeld//Blog//Jan Van Duppen

Wat is je drijfveer?

Mijn drijfveer is creëren, mensen laten genieten van mijn werk. Rustpunten creëren. Het is een drang die niet ophoudt, het is delen en houden van.

Wat wil je nog bereiken de volgende jaren?

Gewoon verder doen met wat ik doe, het is onwaarschijnlijk waar overal mijn werk naartoe is gegaan. Het gaat erom dat mensen het zien, herkennen en koesteren. Dat is graag gezien worden, bij mensen in hun leven mogen komen, mogen deelnemen.

Voor mij hoeft het niet in een museum, alhoewel dit jaar ik door twee musea gevraagd ben, één in Duitsland en één China. Ik bekijk dit nog en nu met Corona ligt alles stil, we zien nog wel.

Wie of wat heeft je kunst beïnvloed?

Mijn academische opleiding heeft zeker mijn kunst beïnvloed, daar heb ik technieken geleerd, kritisch leren zijn en begrepen dat een eigen stijl ontwikkelen noodzakelijk is eveneens als trouw blijven aan jezelf.

Na een periode aan DKO, academie van Turnhout ben ik overgestapt naar DKO academie in de Mutsaardstraat Antwerpen. De overstap naar Antwerpen kwam na een onaangekondigd bezoek van beeldhouwer Andre Proost, hij belde aan en zei dat hij mijn werk in de academie van Turnhout had gezien en indien ik als professionele kunstenaar wilde bestaan dat ik best naar DKO Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen ging om mijn studie ’s af te maken.  

Databank Erfgoed Noorderkempen// Portret André Proost //Beeldhouwer reliëfs stadhuis//Archief Turnhout

Antwerpen is wereldwijd gekend om zijn kunstenaars en door daar te studeren gaan deuren voor je open. Hij sprak allicht uit ervaring.

Ik startte in de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten DKO Antwerpen, het jaar dat Antwerpen culturele hoofdstad van Europa was. In september was de hogeschool nog gesloten en daardoor kwam het dat ik gevraagd werd om in het atelier DKO te demonstreren hoe een beeld tot stand komt. Ik had heel wat bagage en een filmploeg uit Japan of China maakte een reportage over de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Het was onmiddellijk een appreciatie voor mijn kunnen.

Foto//Anita in actie

In Antwerpen kreeg ik de aanmoedigingsprijs van de academie nl de prijs van het VRIKA, vrienden van de Koninklijke academie, dat is een zeer hoge erkenning want deze vriendenkring bestond uit gevestigde waarden in de kunstwereld.

Hou je je vast een aan zekere stijl of ben meer voor vrije creatie? Speelt esthetiek meer een rol in je creaties of een dieper verhaal en symboliek? Of beide?

Door mijn opleiding heb ik een eigen stijl ontwikkeld, zoals een schrijver zijn verhaal brengt. Ik laat de toeschouwer mijn kijk op de omgeving zien door mijn creaties. Ik laat ze kracht, kleur en beweging zie, ik wil ze laten genieten, en zo toegelaten worden in hun leefwereld.

Zijn er zeker limieten in je werkmateriaal waar je tegen gebost bent? Hoe kwamen die tot uiting?

Tja limieten, mijn carrière begon met limieten. We hadden pas een huis gekocht en ik wilde graag professioneel kunstenaar worden. Gelukkig kreeg ik vuurvaste stenen van mijn vader, hij had de oude hout-gestookte bakoven van bakker Van Heuckelom  in Kasterlee afgebroken, en hij mocht de stenen hebben als dank. Alhoewel hij me de stenen  schonk om een broodbakoven te bouwen, gebruikte ik deze om een keramiekoven te bouwen. Maar op de plaats waar de oven zou komen, stonden nog grote dennenbomen en die diende eerst te worden verwijderd.

Omdat mijn man een te drukke job had begon ik er zelf maar aan en op dag 1 had ik twee bomen uitgedaan met wortel en al , tja toen mijn man thuiskwam heeft hij me geholpen de andere bomen uit te doen en de houtoven te helpen bouwen hij was overtuigd dat ik het meende.

Maar hoe begin je aan een houtoven? Welk model bouw je? Hiervoor had ik van Gerda Steegmans, lerares aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten Turnhout, één van haar eindwerkboekjes gekregen, “Het bouwen van een houtoven”. Naar haar inzichten heb ik mijn eerste oven gebouwd.

Dan komt het erop aan om de oven te bakken, langzaam opstoken, constant bij blijven, hout toevoegen, temperatuur controleren etc. Zomer en winter,  zon of regen, zelfs bij sneeuw en menige keren aten we dan buiten bij het vuur van de oven.

Belangrijk was en is nog steeds, respect voor het materiaal! Klei kan je niet forceren want dan straft het je af, de klei moet droog zijn alvorens hij in de oven kan anders blijven er alleen maar stukjes over en kan je hopeloos gaan puzzelen. De klei wordt boos en ontploft in de oven als hij niet droog is. Wanneer ik toch ongeduldig was en de klei boos, was ik steeds boos op mezelf en niet anders. Vandaar dat ik altijd zeg, respect respect en nog eens respect!

Foto van contact Anita//Kunstenares Gerda Steegmans

Hoe sta je tegenover kritiek? Heeft kritiek je doen groeien in je kunst of eerder tegengehouden in enthousiasme?

Hoe ik tegenover kritiek sta, eigenlijk doet het me niets. Ik heb al zoveel meegemaakt en weet ondertussen dat er zoveel soorten mensen zijn als er mensen leven. Die het goed menen, die geven geen kritiek maar bouwen mee aan mijn carrière, de andere daar geef ik geen moer om. Er zijn kaas eters en confituur eters, trés simple!

Hoe heeft de Corona-pandemie invloed gehad op je werk?

Tja de Corona-pandemie. Die heeft me de eerste maanden wel van mijn sokkel geblazen. De pandemie heeft meer invloed op mijn financiën dan op mijn werk. Door mijn deelname aan vele internationale kunstbeurzen heb ik heel wat centen geïnvesteerd in beurzen die niet mogen doorgaan. Hopelijk gaan deze beurzen volgend jaar wel door zodat ik die centen kan recupereren. Ik heb gelukkig nog een tentoonstelling mogen hebben in de BIB van Tielen en in De Schuur in Gierle waarvoor dank aan de gemeentebesturen van Lille en Kasterlee.

Mijn man heeft een nieuwe website gemaakt en deze wordt internationaal zeer goed bezocht, zo krijg ik af en toe een mailtje met de vraag of ik een werk kan komen tonen. Dan richt ik mijn camionet in tot tentoonstellingsruimte en zorg ik voor een mini tentoonstellingske aan huis. Of het gevraagde werk wordt verstuurd, ik werk met een zeer professionele organisatie die mijn werk koestert en veilig op bestemming brengt.

Ook ben ik tijdens de corona gaan experimenteren en zijn mijn Sparkling ontstaan. Vertrokken van mijn originele beelden , bewerken op plexi waardoor de kracht van mijn vormgeving versterkt wordt en dat heeft gezorgt voor prachtige resultaten.

Sparkling Flashing Horse, 120cm x 80cm

Welke stukken zijn er van je te koop? Waar kunnen we je werk bewonderen en/of aankopen?

Mijn werken vind je op mijn website http//www.anitafleerackers.be onder de groep: prijsaanvraag kan je via mijn website prijs vragen, ik kom aan huis leveren op correcte en veilige manier; je kan betalen met de kaart of via overschrijving op mijn bankrekening.

Wat zijn je favoriete stukken waar je moeilijk afscheid van kan of kon nemen? Is werk waar je je ziel in gestoken hebt loslaten een uitdaging of geeft het eerder een positief gevoel?

Mijn nieuwe digi-plexi werken zijn echt verbluffend mooi. Ik heb onlangs een Crazy Bull verkocht en die is naar Spanje verhuisd. Het was moeilijk afscheid nemen maar het werkt louterend wanneer ik zie dat hij in goede handen is en gekoesterd wordt.

Op welke mijlpalen ben je werkelijk trots?

Ik ben echt trots op het feit dat mijn werk op alle continenten is verzeild geraakt en gewoon omdat ik mezelf trouw blijf. Die tonnen klei en liters verf verwerkt, nieuw leven gegeven en geadopteerd door zovele verschillende mensen.

Heb je nog andere passies buiten je kunst, zijn deze soms in conflict?

Mij tweede passie is mijn 4 kleinkinderen die ik regelmatig laat meewerken en meedenken in mijn atelier. Ze maken ook al knappe dingen. Daarnaast mijn tuin, groentetuin en bloementuin, een grote variatie. De bewoners, vogels, vlinders, egels, kippen en nu ook een bijenvolkje, ze hebben allemaal een plaats in mijn leven.

Wat is je zielsverhaal? Wat drijft je ziel voort?

Zielsverhaal: Geniet en zie naar wat je hebt, treur niet om wat je niet hebt!

Wat me drijft: Geloof in jezelf want in eerste instantie moet jij met jezelf leven, dan pas kan je met anderen leven en anderen ruimte geven om te leven.