Categorieën
Humor Muziek Woord

File op E313 erkend als Unesco erfgoed

Een van de populairste tradities in de Kempen is natuurlijk de file op de E313. Ontstaan in de jaren zestig en gaandeweg aan populariteit gewonnen tot nu de dagelijkse samenkomst zelfs tot voorbij Herentals reikt en dit helemaal coronaproof!

Onlineradio Kempisch Kanaal doet daarom een oproep om deze traditie op te nemen worden in de UNESCO werelderfgoedlijst zodat deze nog voor generaties in ere blijft verder bestaan. Om deze actie kracht bij te zetten, zal het ook druk worden dit weekend op het Kempisch Kanaal, met mogelijks filevorming tot gevolg.

Wat vaart er allemaal rond dit weekend?

Op zaterdag 19 september speelt DJ Blue Man van 10 tot 12 uur live vanuit de Wolwinkel in Geel. Hij haalt zijn beste Japanse popparels, cumbiaaah!, ernstige reclamespots, dwarse fluiten, dwarse katten en afrobeat boven.

Van 12 tot 14 uur spelen DJ Toekanbaas en DJ Lorelei live vanuit de Toekan in Heist-op-den-Berg onder het motto “tussen de Cappuccino’s en de patatten”, niet te verwarren met “tussen de soep en de patatten” want soep serveren ze niet in Toekan.

Twee straten verder speelt Radio Storm vanop het zonneterras van De Living in Heist waar ze 11 kaarsen uitblazen. Van 14 tot 15 uur speelt Radio Ontspanje, een hete trip langs de fijnste Flamenco, Rumba,, Pop en Rock van Spanje. Van 15 tot 16 uur is het tijd voor een Tropical Indian Summer session with DJ D. Bardeure. Van 16 tot 18 uur komen we Radio Sanseveria tegen, van 18 tot 20 uur 2 Brothers on the 4th flour.

Kunde gij nog volgen?

Wellicht speelt dan van 22.15 tot 1 uur live vanuit cafe de Wolwinkel een nieuwe Winterland Indian Summer Set. Radio STORM goochelt met de seizoenen voor wie de bladeren al ziet vallen met een greep uit de Winterland podcast en een Indiaan bij zonsondergang. De aanleiding voor dit alles is het concert van Kameel in cc De Werft wat moet nabesproken worden bij nacht en ontij in cafe de Wolwinkel.

Op zondag 20 september speelt Radio Storm van 15 tot 17.30 uur in cultuurcentrum ’t Schaliken. Ze eren er Ronald Luyten, AKA DJ Witte Stilte. De man stierf 3 jaar geleden vrij plots en schonk zijn hebben en houden waaronder een collectie schilderijen aan het Jacob Smits Museum in Mol. In Herentals wordt hij nu herinnert met een EXPO in Art Center Hugo Voeten,

Van 20 tot 22.30 uur sluiten het weekend af met een livestream concert van ALP (solo) vanuit Cafe De Living. Voila dit volstaat, tot morgen!

(gepikt van Facebook en enigszins aangepast voor publicatie)

Categorieën
Muziek

Beauty Kills

Op 26 augustus speelde Lili Grace haar langverwachte concert in De Kapel in Herentals. De Krona had al enkele malen roet in het eten gegooid en dus moest er actie ondernomen worden, zeker met dat regenweer dat er vanavond verwacht werd. Dus riepen onze vrienden van Stormloop en De Kapel de weergoden aan, en kregen daarop plotsklaps hulp van projectontwikkelaar Eddy Hendrickx, ook eigenaar van De Kapel, die besloot eigenhandig een afdak boven het podium te bouwen. Bedankt, Eddy!

Het podium stond klaar, overdekt dus dankzij den Eddy, een uitstekende geluidsinstallatie, veel goei volk dat eindelijk nog eens buiten mocht. Het bier stond koud, iedereen was goedgezind. Het was dus wachten op Lili Grace. Het damesduo was mooi op tijd en deed wat het moest doen: half Herentals een fantastische avond bezorgen.

De redactie van Kortsluiting was massaal aanwezig, dus mogelijk verschijnt er een van de dagen nog wel een recensie met een totaal andere mening. Maar de mijne staat alvast als een huis: dit was een steengoed optreden. De dames deden ergens uitschijnen dat ze zenuwachtig waren, maar daar was nauwelijks iets van te merken. Ze stonden als een bakstenen huis te spelen, met een kelder vol soul, een living vol emotie en een zolderkamer vol rare toestanden.

De zussen hadden een piano, een cello, een hobo en wat percussie bij, een sampler, en een vracht aan effectpedalen waar The Edge zeker in geïnteresseerd zou zijn. Samen met mijn kameraad de fotograaf speelden we een spelletje. Wat hoor jij? Dat was een een raar spel. Ik ga even door onze chat …

  • My sister is my clock. In een van de eerste tracks laten de zussen zich als erfgenamen kennen van het jonge dEUS, dat zich in hun legendarische mini-EP als een van de meest vernieuwende bands uit Europa laat kennen.
  • Björk speelt ‘Brother, where art thou?’. Ok, geen commentaar.
  • Laïs voor punkers, maar eigenlijk bedoelen we met punkers ‘gevorderde kenners’. De dames zingen samen, hoog, laag, diep, door dik en dun. Zij steunt, zij gaat hoog, zij vangt op. Wie zingt wat? Zij weer?
  • Ricky Lee Jones – Ghostyhead – persoonlijke aantekening – niet opnemen in het verslag.
  • Slash op cello, twee madammen op synth. Een kippevelmoment. Een van de eerste hoogtepunten in de show. De zussen grijpen je vast in een kleine kelder en drukken je tegen een bezwete, betonnen muur. Mijn voeten gaan op de grond.
  • Dit is een geluid uit de die LP van Moloko. Do you like my thight sweater? Legendarische plaat, episch geluid, maar volledig eigen versie. Geen toegeving.
  • Are You Gonna Go My Way? Opnieuw op de cello? Paradise City, op de cello. Echt mevrouw de celliste, u speelt al onze ouwe rockers naar huis.
  • Durven we nog even verwijzen naar de Anarchistische Abend Unterhaltung? Ja, dus.
  • En die samenzang achter aan het optreden? Was dat Sinead O’FuckingConner??!! Ik word opnieuw fan van die ouwe zaag.
  • Dolly Parton met haar oude werk. Geweldig! Geen sarcasme. Gewoon geweldig.
  • Wat nog volgt: Ziggy Stardust, Waterschapsheuvel (Bright Eyes!!!), Swordfishtrombones meets the bazaar, Ry Cooders Paris Texas, …
  • Apocalyptica?

Op muzikaal vlak zit Lili Grace met dit soort invloeden natuurlijk in marmer gegoten. Ze doen hier volledig hun eigen ding mee en laten inspiratiebronnen waar ze thuis horen: achter slot en grendel achterin je geheugen. Toch een zeer kleine kritische, maar eigenlijk opbouwende noot: Lili Grace speelt songs, met een intro, strofe, refrein en een outro. Dat mag, geen probleem. Maar een tweetal keer trapt het duo volop de gaspedaal in en laat zich eens goed gaan. Dat waren voor ons de topmomenten van het concert, de dames die buiten de lijnen begonnen verven. Dus tip: laat jezelf wat meer los, daar zit nog gigantisch veel ruimte, zeker met dat muzikale talent van het duo.

En dan stoppen ze ineens met spelen? Na dik een uur beklijvend aan ons vel te hangen? Gelukkig zit de bomma achterin en riep luidop om een bisnummer. De rest van het publiek gaat unaniem akkoord en de zussen gooiden er nog een zware rave-beat achterna. Eindigen in schoonheid noemen ze dat in de Kempen.

Een van de dagen komt de LP van Lili Grace uit, geproduced door Orson Wouters van Transistorcake. Ik zou zeggen, volg ze nu al op Spotify en check hun shows als ze in de buurt zijn.

Foto’s: XTof

Tekst: JLV

Categorieën
Beeldende kunst Event Fotografie Humor Literatuur Muziek Poëzie

OXOtocine coronaproof

OXOT, de sociaal gevoelige kunstenorganisatie uit Westerlo, heeft van het gemeentebestuur van Westerlo toestemming gekregen om haar jaarlijkse OXOT-happening OXOtine te organiseren. De organisatie voldoet aan alle maatregelen in de zogenaamde Covid Event Scan: looplijnen, mondmaskerplicht bij verplaatsingen, zones voor elke bubbel, maatregelen rond hygiëne, handhaving geluidsnormen, …

Het binnenplein biedt zo plaats aan honderd zittende bezoekers. Rechtstaan of tooghangen mag niet. Als u langs komt, dan stelt u vooraf uw bubbel samen. U kunt zitten aan tafels van 2, 4 of 6 personen. Zit de boel vol, dan moet u wachte. Dat kan met een drankje op de binnenkoer van de buren van Westelfolk (merci!), waar het ook aangenaam vertoeven is. Voor het optreden van vrijdag kan je niet meer reserveren, dat is volzet.

Het programma van OXOtocine is zoals elk jaar indrukwekkend: 

Vrijdag 28 augustus

• 20.30u: Vernissage Expo (welkomswoord)
• 21.00u: Poetry: Danny Smolders (huisdichter)
• 21.30u: Bert Joris (trompet), Jos Machtel (bas), Ewout Pierreux (el. piano) & Jesse Dockx (drum) – VOLZET
• 23.00u: Model2020 (jazzy tunes)

Zaterdag 29 augustus

• 14.00u: Start Expo
• 16.00u: The Yummy Mouths (pop)
• 17.00u: Barabanda (Diests percussiegeweld)
• 18.00u: Didi de Paris (spoken word)
• 18.45u: Barabanda (Diests percussiegeweld)
• 20.00u: Dries (singer songwriter)
• 22.00u: Savoir-Vivre (funk & soul)
• 23.30u: Blue man (blue man’s vintage global relaxiness)

Zondag 30 augustus

• 14.00u: Start Expo
• 16.00u: Casus (pop)
• 17.00u: Poetry
• 17.30u: Riquens 16 (rap)
• 18.30u: Erik Vlaminck (leest voor uit ‘Brieven van Dikke Freddy’)
• 19.00u: Spielmann (bluesrock)
• 20.30u: Prijsuitreiking: Kunstwedstrijd OXOt 2020
• 21.00u: Trio Griff (folk)
• 22.30u: Svekke (Svekke’s easy beats & chilly tunes)

Allen daarheen!

Categorieën
Muziek

Gentse Cocktail met Kempische twist

Laat u niks wijsmaken, de Gentse band Transistorcake heeft serieuze roots in de Kempen, en zeker in Herentals. Heel wat lokale technoheads herinneren zich de optredens van producer Orson Wouters in het lokale jeugdhonk. Samplers, keyboards en gigantische boxen op het podium, met daarachter twee huppelende zestienjarige die de boel kapot speelden.

Later leerden we Orson zijn rustiger kant zien, met Sleepers’ Reign, toen die Humo’s Rock Rally overrompelden. Orson zijn werk was gelanceerd en hij ging zich met Transistorcake terug wat meer op dansbare muziek richten. Vorig jaar kwam het eerste album uit: Future Plans. En nu is er een vervolg: ‘Cocktail EP’, electronisch muziek die flirt met pop.

En wat vinden we nu eigenlijk van de Cocktail EP? Momenteel klinkt hij door de hoofdtelefoon, terwijl ik sip van een Wodka Lemon (1/3 wodka, 1/3 suikerwater en 1/3 limoensap, maar dat terzijde). Volle, vette sound, achterover geleund tegen een overvolle toog, speels, … en dan grijpt hij je bij de ballen. Dit misstaat niet op een herwerking van Miami Vice, is een vreemde link die in ons opkomt, en we sippen nog eens van onze vodka.

Ondertussen gebeurt er van alles op de achtergrond, en dat wordt alsmaar grappiger. Dan rare geluiden, wat staat er te wachten. De stilte. Opgepikt door die vette bas. We zijn weer vertrokken. Even sippen, bijtanken. Iemand slapt. Er klinkt iets subtiels tegen de maat, en dat neemt alles over. Waar is die bass?

Oei, ze is terug. Nog vreemder als daarnet. En we zijn nog maar drie minuten ver. Dacht ik. Effe zappen, wou ik zeggen, maar blijkt dat we al drie nummers ver zijn. Volop verrassingen, fijne sounds, ritmewissels, raar toeren, ademruimte …

Ik zou zeggen: tijd voor een cocktail!

Categorieën
Muziek

Nieuwe plaat voor Bluenoid

PERSMEDEDELING

Ja, we zijn blij. Allez, de Jef toch al zeker. Het Braziliaanse dance label Industry Of House bracht onlangs de EP ‘Abstractive’ uit. De openingstrack van de EP is ‘Do You Want It’ van Bluenoid, waar Jef aan de knoppen zit. Internationale erkenning dus voor een dichter op pensioen, die zich omschoolde tot muziekproducent. Gekker moet het niet meer worden, zou ons moeder zeggen.

De EP ‘Abstractive’ is te beluisteren via Spotify en dj’s kunnen de tracks via hun Beatport-account binnenhalen. Naast Bluenoid vind je nog tracks van Hard Mix, Ray Briones en Nilton Fatore. De muziek is techno, tech house en house, dus luid en dansbaar. Op ‘Do You Want It’ hoor je een sample van Jef die de zin uit de titel uitspreekt. De track zelf is materiaal voor de heetste dansvloeren

Doe dus je ding en zoek de EP op. Draai hem loeihard door de boxen, sip van je gin tonic en beweeg dat lijf. Ken geen genade voor de muurbloem, zij zoekt de eenzaamheid zelf op. Dans & geniet!

🙂 Abstractive op Spotify

🙂 Abstractive op Beatport